Wśród sponsorów są także urzędy miast i gmin (m.in. w Brusach, Człuchowie, Czersku, Gdańsku, Gdyni, Karsinie, Kartuzach, Konarzynach, Lipce,
Pucku, Sierakowicach, Szemudzie i Toruniu), Starostwa Powiatowe (w Wejherowie, Pucku, Kartuzach, Bytowie, Tczewie, Złotowie), Regionalna Dyrekcja
Lasów Państwowych w Gdańsku oraz kilka nadleśnictw (Kwidzyn, Lębork, Choczewo, Cewice, Wejherowo, Kościerzyna, Elbląg, Gdańsk, Lubichowo,
Przymuszewo).

Pracę Instytutu sponsorowały także firmy i przedsiębiorstwa: FCPK Bytów, Bank Pocztowy, Apteka w Ustce, Zarząd Portu w Gdyni, "Jantar" Sp. z o.o.,
P.H. Gramix Dariusz Kurcki, Kancelaria Biegłego Rewidenta Bielsko-Biała, Sofitech, Energa SA, ZGM Sp z o.o., Bank Spółdzielczy Krokowa, Firma PREB,
Wyższa Szkoła Finansów i Rachunkowości, PVL Invest Sp. z o.o., Wakoz Sp. z o.o., "Gryf" Kotecki, Przedsiębiorstwo Robót Sanitarno-Porządkowych
w Gdańsku, SAUR-NEPTUN Gdańsk.

Szczególnie ważne były wpłaty osób prywatnych, bo świadczyły one o pozytywnym społecznym odbiorze działań realizowanych przez Instytut
Kaszubski. Darowizny Instytut otrzymał od następujących osób: Jerzego Affeltowicza z Gdańska, Aleksandra Arendta z Sopotu, ks. Stanisława
Bogdanowicza z Gdańska, Józefa Borzyszkowskiego z Gdańska, Bronisława Brandta z Poznania, Alicji Chwil, Janiny Ciechanowskiej ze Starogardu Gd.,
ks. Johanesa Goedeke z Steinau-Morborn, Gerarda Labudy z Poznania, Renaty Pałczyńskiej-Gościniak z Gdyni, państwa Drewnikowskich,
rodziny Borzyszkowskich, Andrzeja Romanowa z Gdańska, Jana Sikorskiego z Genewy, Siegfrieda Splleta, Andrzeja Szczepańskiego z Sopotu,
Miłosławy i Andrzeja Szewczyków z Gdańska, J. Szarstuka, Marianne Wannow z Berlina, Jana Wyrowińskiego z Torunia, M.M Westa, Andrzeja
Lemańczyka z Lipnicy, Wiery i Juliana Łuszkiewiczów ze Słupska, Leo Stoltmanna z Bielefeld, Heleny Chomaniowej z Redy, Kazimierza Kozłowskiego
ze Szczecina, Petera Pażątka-Lipińskiego z Edmonton, ks. bp. Wiesława Meringa z Włocławka, Hanny Popowskiej-Taborskiej z Warszawy,
Jadwigi Chruścickiej z Toronto.

Realizacja zadań Instytutu była możliwa także dzięki bezinteresownej, społecznej pracy wielu członków i przyjaciół Instytutu oraz ich zaangażowania
w realizację różnych projektów, głównie wydawniczych. Mowa tu przede wszystkim o pracach wykonanych nieodpłatnie, ale stanowiących ewidentny
zysk Instytutu. Można tu podać takie składniki, jak rezygnację z wynagrodzenia za prace redakcyjne (m.in. przy wydaniu "Acta Cassubiana"),
rezygnację z honorariów autorskich na rzecz Instytutu, nieodpłatne wykonanie np. projektów okładek, nieodpłatne wygłoszenie referatów
lub wystąpień w czasie promocji książek, nieodpłatne wykonanie projektów tablic pamiątkowych, gratisowe tłumaczenia itp.

Od początku swego istnienia Instytut Kaszubski ma siedzibę w Domu Kaszubskim. Jej nieodpłatne użytkowanie jest możliwe dzięki umowie
z Zarządem Głównym ZK-P, które ponadto do połowy 2002 r. opłacało etat sekretarki Instytutu. W zamian za to Instytut realizował i realizuje
nadal znaczną część zadań statutowych ZK-P, szczególnie w odniesieniu do popularyzacji wiedzy o Kaszubach i Pomorzu oraz rozwijania współpracy
międzynarodowej.